web-log.nl, powered by TypePad

21 januari 2007

Vijfde college: Wederklank

Leden van het college,

Welkom op deze nieuwe bijeenkomst. Ik zeg met nadruk nieuw want het is weer een nieuw jaar. Het oude jaar is geweest en wat is geweest is klaar. Oppakken en weggooien, zo doen we dat. De inwisselbaarheid van uw nietige levens vertaalt zich in de nietigheid van de jaartallen.

Het jaartal is afkomstig uit India waar ze geen Romeinen hadden maar geleerden. De Indiase geleerden voegden de punt, de latere nul (0), toe aan de al heersende cijferreeksen, beter bekend als de Hindoegetallen. Via de Arabieren bereikte, net als de onovertroffen theorie van de Islam, deze onverbeterlijke kennis Europa. De uitvinding van de nul (0) als hoogtepunt van tiende-eeuwse wetenschap, ziehier het onnut van geschiedenis. Collegegangers, een legere uitvinding heeft verderop in de jaartelling niet plaatsgevonden. De nul (0) komt van de Sanskrit-term soenja. Soenja betekent leeg ().

Vandaag hebben we ook een soenja in ons midden. Soenja heet Ron en Ron heeft een eigen website (screenshot). Bekijkt u nu eerst even rustig de website van Ron. Ron is niet voor niets naar dit college gekomen, dus neem uw tijd. Ron heeft tijd genoeg, nietwaar Ron? Ron doet hierbij een poging de uitvinding van de nul (0) te overtreffen.

Ron is een goed mens met een luisterend oor dat u aan de omvang ervan al kunt zien. Ron is een echte tiende-eeuwse want de moderne chirurgische technieken zijn hem niet bekend. Geeft niets Ron, die van een olifant zijn groter. Zijn oren ja, op dat andere komen we later terug bij de behandeling van jouw schoorsteen. Ron is op zoek naar mensen die even willen praten, of, om zijn terminologie te blijven, die even willen ontladen. Dat is een mooi aanbod Ron, de schoorsteen kan niet altijd gespannen staan. Dr. Semtex zou zonder ontlading niet kunnen leven en daarom is Dr. Semtex met meer dan gemiddelde aandacht benieuwd naar jouw luisterende aars.

Ron biedt zich aan om iets te delen dat je niet met je partner, vrienden of familie kunt delen. Wat ben je toch een goed mens, Ron, dat jij jezelf hiervoor aanbiedt. Jij begrijpt waar behoefte aan is in onze samenleving. Juist daarom ben je hier, op ons college, uitgenodigd. De samenleving wordt steeds individualistischer, iedereen rent maar door, er is geen rust en geen tijd meer om even rustig te neuken. Wat fijn dat jij jezelf dan aanbiedt, Ron, om dit gat in de samenleving op te vullen. Misschien een overbodige vraag, Ron, maar waar haal jij die tijd vandaan? Of ben je misschien één van die parasietjes die leeft van de getallen die Dr. Semtex jaarlijks op de blauwe belastingdienstenveloppe moet invullen?

Ron is, volgens eigen zeggen, vaak degene waarbij mensen hun hart luchten en waarbij mensen hun ei kwijt kunnen. Precies Ron, je doet de hele dag geen flikker dus ga jij even die eitjes uitbroeden! Wat een vernuft in het samenbrengen van ogenschijnlijk onoplosbare vraagstukken. Overigens, Ron, heeft het ontluchten van de dikke darm een geneeskrachtigere werking dan het luchten van het hart, wellicht is jou dat in het Psychologie magazine even ontgaan. Aangezien dit een college is, is Dr. Semtex niet te beroerd jou ook iets bij te brengen! Nee, nee, Ron, je hoeft niet meteen te knuffelen, gekkie, straks ben jij aan de beurt.

Ron zoekt mensen die behoefte hebben aan een schouderklopje. Dat is een hele praktische Ron! Jij hebt je schouderklopje bij deze al verdiend. Bij het staand anaal bieden de schouders een uitstekend houvast, ik zal het straks bij het werkcollege even demonstreren. Je kunt ook een code afspreken waarmee je aangeeft dat je klaar bent. Je kunt bijvoorbeeld drie klopjes op de linkerschouder geven bij een zaadlozing, of drie klopjes op de rechterschouder ten teken dat je de darmvervuiling overslaat en de eiwitten in het gezicht zal deponeren. Na drie klopjes op de rechterschouder van je contactdoos weet hij of zij dat het gezicht omgedraaid kan worden. Oogcontact is hierbij natuurlijk onontbeerlijk, kijk elkaar dan ook aan, Ron! Overigens, beste Ron, Dr. Semtex geeft geen schouderklopjes maar legt zijn handen om je nek. Het vernauwen van de zuurstofwegen zal een nog grotere ontluchting van het hart geven. En daar ben jij toch voor, Ron?

De schoorsteen moet roken, volgens Ron. Heel goed, Ron. Dr. Semtex heeft er, met toestemming van Ron natuurlijk, even aan geroken en ik kan u vertellen, waarde collegegangers, dat de schoorsteen van Ron rook. Kopkaas noemen we dat, ook wel bekend als schimmel. Zoals u weet wordt de schimmel in gangen in de kaasmassa gebracht door er naalden door te steken, door de schimmelsporen door de kaasmassa te kneden of eenvoudig door de kaasmassa er mee te bestrooien. Nou Ron, waar wacht je nog op? Begin alvast maar eens lekker die kaasmassa te masseren, dan kun je straks, na je goede gesprek met je mooie luisterend oor, de gangen betreden en gaan strooien. Want daar gaat het uiteindelijk toch om, Ron?

Beste collegegangers, we komen bij het laatste punt. Ron vraagt de vriendenprijs van € 12 per uur voor zijn rokende schoorsteen. Collegegangers, wat is de waarde van € 12 per uur tegenwoordig? Waar zien we dit nog? Ron, fijne filantroop, je bent gewoon een tiende-eeuwse hoer met deze marktverziekende tarieven, dit zijn prijzen van tien eeuwen geleden. Ron, gelukkig voor jou hebben wij de hoer in hoog aanzien staan, wees blij dat Dr. Semtex de hoeren nodig heeft voor zijn ontlading, het collegegeld is voor de meeste studenten niet meer op te brengen.

Ron, lieve Ron, ik mag lief zeggen, ja toch? Buk maar even, Ron. Doe je broekje maar even omlaag, laat je luisterend oor maar even aan het college zien. Hier heb je alvast € 12. Mag Dr. Semtex jou, namens dit gehele college, uit de grond van zijn hart, danken voor je mooie website en jouw aanbod voor je luisterend oor? Ron, je bent de grootste nul (0) van dit nog prille jaar, je bent de soenja van de eenentwintigste eeuw. Tien eeuwen wetenschap en vooruitgang zijn volledig aan jou voorbij gegaan. Beter laat dan nooit, zie het maar als een verlate kerstgedachte. Ron, waren er maar meer zoals jij.

College, een applaus voor Ron!

10 februari 2006

Vierde College: De Geloofkwestie

Geachte aanwezigen,

De club dunt uit. Dat is goed, het college werkt liever met een harde kern dan met zwijgzame volgelingen. Hetzelfde verschil als tussen een opgepompte lul en een opblaaspop. De maatschappij bevat al veel te veel poppen. Opgeblazen, opgedirkte en overbodige melkfabrieken die zijn vergeten waarom ze hier op aarde zijn neergezet.

Eva had het goed begrepen. Zij rekte zich uit om de appel te pakken. Ze was haar man gedienstig, zij deed het werk voor hem. En door zich voor zijn oog op haar tenen te plaatsen gunde ze hem de blik op haar achterwerk zoals de blik van de man op de vrouw is bedoeld. Kuiten strak, de bovenbenen gespannen en de kont naar achter. Daar kon Adam iets mee. Eva liet zich niet overhalen door de slang, nee waarde aanwezigen, Eva stond haar man op te geilen en zij was zich bewust van haar positie toen zij de appel pakte. De vrouw zorgt voor het eten waarna de man haar zal belonen met een stevige beurt.

Anderzijds had Eva het ook niet zo goed begrepen. Nadat zij Adam had bevredigd, haar mond had afgeveegd en de resten delicatesse met de punt van haar tong naar binnen had gewerkt, vroeg zij Adam: "Hou je van me?" Dit is de meest stomme vraag die een mens kan stellen. Je houdt van biefstuk, je houdt van whisky, je houdt van olijven, je houdt van pijpen, desnoods, in het meest extreme geval houdt je van borsten maar je houdt niet van een vrouw. En al helemaal niet van je eigen vrouw. Je houdt een vrouw en je houdt van haar kut. Dat is het, verder niet. Het achterlijk redenatiegedrag van de vrouw openbaart zich hier. Niet nadenken maar gevoel willen tonen. Eva, muts, er is geen gevoel. Alleen het gevoel van extase wanneer ik de inhoud van mijn ballen in je slokdarm leeg.

"Van wie anders," antwoordde Adam, "ik kan moeilijk mijn lul in die slang stoppen." Correct Adam! In de appel had ook gekund. "Vrij verstandig, neuk een appel," leren wij onze kinderen op school. Wij stoppen niets in de slang. Wij gaan de slang ergens in stoppen. Wij zullen de Heer laten zien wat de functie van de slang is. We zullen Eva laten weten waarom er slangen bestaan. We zullen haar laten weten hoe ver haar schaamlippen kunnen worden opgerekt. We zullen haar laten weten wat een branderig gevoel is. We zullen haar de lengte van haar dikke darm laten meten. De slang zal bewijzen dat degenslikkers ons een stom kunstje flikken. Dit blijft tenslotte een college, u dient er wel van te leren.

Niet Adam maar Eva nam de appel in haar mond. Als een opgebaard speenvarken met de appel als bal in haar mond lag zij voor hem op de grond. Dit biedt meerdere voordelen. Wij ruiken haar adem niet, ze zeikt ons niet aan het hoofd en ze zal niet kunnen schreeuwen. Een veel gebruikte methode in het huidig sado masochisme. Want schreeuwen kunnen ze. Als speenvarkens inderdaad, u voelde hem aankomen. Vervolgens werd de slang tussen haar benen gehouden. Gewoon, even hongerig maken. De meeste mensen vergeten te kijken naar het kruis van de vrouw, ze kijken naar een plaatje op de muur, of in een tijdschrift. Nee, blinde sukkels, kniel en kijk. Kijk en ruik. Ruik en begeer, want daar gebeurt het en nergens anders. De slang mocht ook even ruiken en kon zo alvast lekker in de stemming komen. Daarna stak Adam de kop van het beest tussen haar schaamlippen zodat het beest zelf, via baarmoederhals en darmen, zijn weg naar de appel kon zoeken.

Nee collegegangers, de christenhonden hebben er weinig van begrepen met hun achterlijke verhaaltjes. Hun verhaaltjes, parabels, die slechts dienen om nog meer zieltjes te winnen. Nog meer zieltjes die de ondergang van de wereld zullen bewerkstelligen. De wereld zal kapot gaan aan het geloof, van welke richting en door welke idioot dan ook bedacht. Het geloof met zijn achterlijke gebruiken, rituelen en kledingsvoorschriften. Kijk alleen al hoe ze er bij lopen. Dit valt toch niet serieus te nemen? Nee, geachte aanwezigen, dit valt alleen grof te nemen.

Een groep baardmansen met een theedoek op het hoofd maakt zich druk om tekeningen, tekeningen die in een krant staan afgedrukt. Tekeningen, toehoorders! Waar praten we over? Een velletje papier waar iemand die te lui is om te werken van ellende maar een plaatje op heeft getekend. Dr. Semtex heeft de plaatjes gezien, waarde aanwezigen. Het waren niet eens leuke plaatjes. En ook totaal niet waarheidsgetrouw. Ongeloofwaardig dus, een werkloze potloodventer waardig. Want dat doen werkloze mannetjes, met hun potlood spelen.

De theedoeken zijn echter niet zo slim. En zoals bekend worden niet slimme mensen snel boos. God stuurde Adam en Eva uit het paradijs terwijl Adam zojuist nog Eva het orgasme van haar leven had bezorgd. Nou ja, niet Adam maar het restant van de slang dat uit haar kruis probeerde te kruipen, maar dat terzijde. De domme God werd boos en sommeerde de weldoener en haar slavin te vertrekken. Copuleren, eten en slapen. Dat is het leven. God was gewoon een jaloerse eikel die zijn schepsels het geluk niet gunde. Het monster van Frankenstein neukte niet maar verder had Dr. Frankenstein, buitenechtelijk hoogleraar alhier, het beter begrepen dan dat laken boven in de hemel.

Over lakens gesproken, ik was op weg naar de theedoeken met hun nog idiotere ideeën. De theedoeken maken zich druk. In het eerste college heb ik de mongolen behandeld. De theedoeken staan qua intelligentie op hetzelfde niveau. Ze kunnen lezen, dat is het verschil. Al valt het kijken naar tekens, want Arabisch is geen geschreven taal maar een stripverhaal van tekens en symbolen, niet onder lezen maar onder plaatjes kijken. Domme mensen kijken plaatjes, net zoals de rukkertjes die het kruis van de vrouw niet op waarde weten te schatten. Domme mensen worden snel boos want ze kunnen niet denken. Ze denken in plaatjes. Ze zien een plaatje. Dat vinden ze geen leuk plaatje want hun pappa staat erop afgebeeld. En ze vinden het niet leuk omdat ze pappa helemaal niet herkennen. Want zoals pappa daar staat afgebeeld is pappa helemaal niet. Pappa is heel anders.

Ze kennen pappa achter een schaap, en achterop een geit. Daarom zijn dat belangrijke dieren. Je gaat er achter staan, je jaagt je eikel naar binnen en rammen maar. Zo kennen ze pappa. Thuis zien ze pappa ook rammen. Dan ramt hij mamma met zijn vuisten. De linkerwang, de rechterwang, waarschijnlijk de neus ook nog maar dat kunnen ze niet zien omdat mamma een zwarte doek draagt. Wanneer ze iets horen kraken weten ze het zeker: dat was de neus! Goed zo, pappa.

Het andere rammen, dat pappa met de dieren doet, dat doet pappa thuis niet meer. Dat vindt hij niet meer lekker want mamma is uitgerekt onder haar gordijn. Pappa voelt niets wanneer hij mamma ramt. Dat komt natuurlijk helemaal niet doordat het gordijn is uitgerekt. De eetgewoonten van het theedoekenvolk zorgen voor een slechte aanvoer naar de zwellichamen. Het zwelproces werkt niet meer zo goed. De enig aanwezige beweging, de dagelijkse wandeling naar het theehuis en de sociale dienst, zorgen ook al niet voor de broodnodige bloeddoorstroming naar de paarse champignon. Tenminste, in het goede geval is de champignon paars. In het goede geval is het een gewelfde champignon. Olijven op een prikkertje horen bij rode wijn, niet in het kruis van de man. Heeft u, geachte aanwezigen, wel eens de grootte van een geitenkeutel aanschouwd? Kijk, dat bedoel ik, dat zijn mooie, kleine, ronde keutels. Dan heeft u ongeveer een indruk wat de omvang van de aars van een geit behelst. Dus wat denkt u dan? Nou? In koor, allemaal!

Zaal: "Lekker strak!!"

Helemaal juist, college! Daarom ramt pappa theedoek liever in een geit dan in mamma gordijn. Overigens, ook door de omvang van de heupen en de billen van het gordijn wordt het wel een hele zoekpartij daaronder. Voordat pappa het in de gaten heeft zit hij met zijn besneden piemeltje in de vetkwabben van mamma te rammen en daar zijn die vetkwabben niet voor bedoeld. Nee, pappa ramt mamma op haar smoel en niet in het kruis. Zo kennen we pappa. En dat staat helemaal niet op de tekeningen en daarom worden de theedoeken boos.

Omdat pappa vijf keer per dag op zijn knieën moet zitten om een liedje te zingen zijn de knieën van pappa een beetje versleten. Pappa wil dus graag staan wanneer hij gaat rammen. Dan weet u nu dus waarom het varken zo ongewenst is bij de baardmansen. Het varken heeft lieve, kleine bokkepootjes en om het varken te kunnen rammen moet pappa dus op de knietjes gaan zitten en pappa moet al vijf keer per dag op de knietjes zitten dus dat vindt pappa niet fijn. Dus weg met die varkens! En niet opeten, nee, verbranden. Want de baardmansen eten alleen dieren waar hun eigen zaad in is verwerkt. Het cyclisch denken volgens de profeet. Incest is a family game. Het gezin is de hoeksteen van de maatschappij. De maatschappij, dat ben jij. Wanneer de snor van dochterlief begint te groeien is zij een prima alternatief voor mamma. Daarbij, er moet gekookt worden en dochterlief kan nog niet koken en mamma wel. Zorg voor grote gezinnen want na het uitscheuren heeft dochterlief wel wat tijd nodig om te herstellen.

Jezus zei: "Eet en drinkt, dit is mijn lichaam, dit is mijn bloed." De profeet zegt: "Eet je eigen zaad, want dan is het zeker goed." Verstandig, want geen enkel weldenkend mens zal die knoflookdampen in zijn keelgat toelaten. En, lieve studenten, u weet net zo goed als ik dat we bij de shoarmatent gewoon aan het varkensvlees zitten. Halal!

Concluderend collegegangers. De wereld zal ten onder gaan aan de gelovigen. Aan hun domheid, aan hun analfabetisme en aan hun voortplantingsdrift. De chinezen hebben het goed begrepen. Maximaal één kind per echtpaar en dan het liefst een jongetje. Meisjes worden afgestoten en op transport gezet naar Europa. Want chinese meisjes doen het hier erg goed achter de ramen. Ze zijn dom, ze zijn mooi, ze kunnen goed koken, ze kunnen goed paaldansen en ze vinden neuken fijn. En zo ziet de faculteit het graag.

Het enig juiste geloof, is het geloof in de faculteit.
Het enig juiste geloof is geen geloof.

Copuleren. Eten. Slapen. Het ga u goed.

21 juni 2005

Derde College: Rituele Slachting

U wordt alleen geboren. U gaat alleen weer dood. Elk tussenliggend contact is overbodig. De misantroop schakelt overbodigheid uit. De misantroop schakelt menselijk contact uit. De enige wiens aanwezigheid zinvol is, bent uzelf. Intermenselijk contact is dodelijk. Zoals alles dat leven maakt, zal het ook dood maken.

U heeft ouders. Uw ouders maken U wijs dat U bent voortgekomen uit liefde. Uw ouders doen U voorkomen lief te hebben gehad. Uw ouders liegen. U bent verwekt omdat dat zo hoort. U bent verwekt omdat ouders niet na kunnen denken. Ouders doen maar wat. Ouders doen wat de maatschappij hen opdraagt. Wat het geloof hen opdraagt. Gaat heen en vermenigvuldigt. Jazeker, vermenigvuldigt U maar. Nog meer uitschot erbij. Nog meer schijtmachines, braakballen, waterpokkenpeuters, bloedneuskleuters, puistenpubers, mamma_ik_bloed_tussen_mijn_benen_meisjes. Ja kind, bloedde je maar dood. Je was een foutje. En je vader was dronken.

De mens leest een boek. Laten we het Bijbel noemen. Of Koran. De mens, huiverig voor het onbekende, voor de toorn Gods, beperkt door het eigen denkvermogen en zichzelf vastklampend aan wat bladzijdes volksverlakkerij, bladzijdes geschreven woord slechts bedoelt om de mens onderdanig en gehoorzaam te houden, want hij mocht eens eigenwijs worden. Die mens leest dat het kind een geschenk is van God. Of van Allah. Geef de wanker een naam. Kinderlokkers en hoerenlopers. Dat zijn het. U gelooft het geschreven woord, zoals uw ouders dat voor U deden. U wil het ware onderricht? Loop 's nachts even achter het centraal station langs. Daar is de waarheid. Daar zijn de hoeren. Daar zijn de lokkers. Daar zijn de lopers. Ze hebben haast. Doodlopers zijn hardlopers.

Wanneer de mens de paringsrijpe leeftijd heeft bereikt, bespreken de ouders de huwelijkskandidaten. Het is net een televisiespelletje. Er worden wat vragen gesteld. Wat voor studie de kandidaat doet. O, U studeert niet? Fout geantwoord. U kunt gaan. Er wordt gevraagd wat voor werk de kandidaat doet. O, U werkt niet? Fout geantwoord. U kunt gaan. Er wordt gevraagd wat uw vooruitzichten zijn. U heeft een bril? U kunt gaan. Er wordt soms goed, maar meestal fout geantwoord. Kandidaten vallen af. Uiteindelijk blijven er twee kandidaten over. Die met de rijke ouders en die met de dikke tieten. Want pappa wil ook nog wel even. Het verschrompeld uierhoudend lijk naast hem in bed is zelfs in het donker niet benaderbaar. De enige beroering die het zich ooit zijn vrouw noemende gedrocht bij hem bewerkstelligt is de beroering van zijn neusvleugels. De neusvleugels die zich wel willen maar niet kunnen sluiten bij de geur van verrotting, de geur van een zich in ontbinding bevindend uitgerekt stootkussen. Een giertank met urineresten. Een modderpoel van vetafscheiding. Een Grand Canyon van zuurdesem.

Het project huwelijk wordt in gang gezet. Het monogame huwelijk. De remedie tegen onze held De Geslachtsziekte. In goed overleg bepalen de ouders wanneer er wordt getrouwd. Niet in de winter want dan verschijnt het publiek in veel te dikke kleding. Dat vindt Paps niet leuk. Korte rokjes, blote benen, kleine truitjes. In goed overleg bepalen de ouders waar er wordt getrouwd. De trouwplek moet voorzien zijn van genoeg plaatsen waar men een andere gast iets persoonlijker leert kennen. Waar Paps zich zogezegd even kan afzonderen met dat leuke dochtertje van je zus. Jong geleerd, oud gedaan. Paps is een wijs man. Hij weet nog maar al te goed hoe Oom hem dat mooie beeld in de nis, achter in de kerk in dat hoekje, liet zien. Oom leerde hem dat het likken van de voeten van het beeld meer is dan aanbidding, het is veruit de prettigste houding. Je kunt je vasthouden aan de benen van het beeld. Oom leerde ook dat het handig is om sokken te dragen. Je kunt ze uitrekken en in je mondje stoppen, wanneer je bijvoorbeeld even op je tandjes moet bijten. En je kunt je billetjes ermee afvegen, wanneer Oom zijn gulp dichtritst.

Het project huis volgt. De ouders kiezen een mooie stek, niet al te ver van hun eigen huis. Er moet een hoop aan gebeuren maar dat geeft niet. We onderscheiden de deelprojecten badkamer, dakkapel en tuin. Met mams en zussen worden er badkamertegels uitgezocht. Een bad waar je met twee personen in kunt. Een kind mag namelijk nooit alleen in bad. De zolder is wat klein en dus wordt er een uitbouw gemaakt. Een zolder is handig om de kinderen op te sluiten wanneer er vader en moedertje wordt gespeeld. Wanneer de zolder klaar is, in casu wanneer de aannemer zijn zakken heeft gevuld en het kantelraam ook echt kan kantelen, wordt het tijd voor de tuin. Twee inkomens zijn genoeg om een tuinman in dienst te nemen. De tuinman blijkt een allround vakman, hij heeft ook verstand van dakkapellen. Wanneer Zoon 's avonds thuiskomt ligt er in elk geval aardig wat tuinaarde op de trap en op de zolder. Lang nadenken erover hoeft Zoon niet want Vrouw zit in bad. Een schone vrouw wanneer je thuiskomt van het werk, dat is fijn. Ze moet alleen wel even die voetafdrukken van de laarzen van de tuinman verwijderen. En die sok weggooien, want zo'n kleur sok heeft Zoon niet.

Bijkomend voordeel van dicht bij de ouders wonen: het is handig met oppassen. Mams kan thuis de kleine nemen en Paps kan even langswippen wanneer Zoon naar zijn werk is. Even naar de slaapkamerkasten kijken, of de spiegel het houdt wanneer hij het hoofd van schoondochter er tegenaan stoot.

De niet denkende mens is klaar voor de laatste stap. Het volgend alomvattend project. Alles is gereed. Het project kind kan beginnen. Er wordt niet meer gevreeën, er wordt een kind verwekt. Een kind gemaakt. De ene mens maakt een website, een tekening of een zomerse salade, de andere mens maakt een kind. En zoals een zomerse salade niet in de winter wordt gemaakt, zo wordt een kind niet gemaakt in een bevroren eileider. Vier dagen achtereen wordt er gepompt, om vervolgens de rest van de maand weer als een duozak aardappelen op de bank te hangen. Waar is het aardappelschilmesje wanneer je het nodig hebt?

Wanneer de bevruchting daar is, kan het huwelijk worden gesloten. Het bestaat nog slechts op papier. Gelukkig hebben we de foto's nog. Aankomend vader neukt verder buiten de deur, aankomend moeder verpietert tussen de knuffelbeesten in de gereedstaande kinderkamer.

Loopt U zichzelf maar dood. Neukt U zichzelf maar dood. Survival of the fittest, de enige waarheid. De mens wordt immuun. De mens overwon de pest. De mens zal kanker overwinnen. De mens is genetisch manipulatief geworden. De mens waant zich oppermachtig, met het geschreven woord in de binnenzak. De binnenzak van een vegeterende hersenhelft. Doen wat iedereen doet. Monkey see, monkey do. Te dom om zelf te beslissen, te dom om zelf te kiezen.

Half Afrika heeft AIDS. Dat is goed. Dat noemt de Faculteit natuurlijke selectie. AIDS zal de wereld sneller veroveren dan de Islam. Alhoewel die woorden natuurlijk synoniem zijn. Bij de dinosaurus zaten de hersenen vlak boven de staart. Gaf hem een schop onder zijn kont en hij had een hersenschudding. Bij de mens zitten de hersenen tussen zijn benen. Geef hem een schop in zijn kloten en hij is uitgeteld. Figuurlijk en letterlijk. Geen hersenen om de vruchtbare dagen te tellen, geen kloten om genen te produceren. Geen bestaansrecht. Een worm. Tweeslachtig is hetzelfde als geslachtloos. Geslachtloos is levenloos. In een zak aardappelen zit meer leven. Een verrottingsproces is een levend proces.

Geslachtsziekte zal de mensheid redden. Sterven ze niet aan een zich door de eikel borend virus dan is het wel aan een positief uitstrijkje. Niet zozeer lichamelijk dodelijk als wel geestelijk. De vrouw wordt verstoten. De man wordt impotent. En de wereld blijft verder gevrijwaard van nieuwe, krijsende, rituele slachting slachtoffertjes.

13 maart 2005

Plaatsbepaling

Een misantroop verkeert in een permanente crisis. Kiezen voor het leven geeft praktische problemen. De misantroop haat mensen, maar kan ze onmogelijk ontlopen. Zolang telewerken niet van de grond komt en het thuisbezorgen van de boodschappen slechts weggelegd is voor de bovenmodalen, moet hij noodgedwongen de straat op.

Azië loopt op het Westen een stap voor. Afgelopen vrijdag was de laatste Nieuwe Maan voor Pasen. Traditioneel maken de Aziaten zich dan voor één dag onzichtbaar. Overdag blijft iedereen binnen zitten. Het openbare leven komt tot stilstand, zodat de boze krachten denken dat de stad onbewoond is (Ister, 2005). Een loffelijk initiatief. Voor de misantroop is de mens de tastbare verpersoonlijking van het kwaad. Het liefst zou hij die ene dag willen uitrekken tot een heel jaar.

Het is moeilijk om jezelf compleet van de wereld af te sluiten. Het hutje op de hei of dat stille plekje op een bergtop vraagt vele offers. Alleen door extreem doorgevoerde zelfredzaamheid is het mogelijk om anderen te mijden. Dit is een bijna onmogelijke opdracht voor personen die opgegroeid zijn in de westerse wereld. Agrariërs of mensen in ontwikkelingslanden slagen er soms in een zelfvoorzienend bestaan op te bouwen, hoewel dit zeker voor de laatste groep geen bewuste, vrije keuze is. Beide groepen hebben het sowieso te druk met voedsel vergaren om zich daarnaast nog bezig te kunnen houden met haten.

Het is een misverstand dat een rustiek dorpje de natuurlijke habitat voor een misantroop is. Juist in kleine dorpen is sprake van een hechte gemeenschap Niet voor niets spreekt men van "beter een goede buur dan een verre vrind." De sociale controle is immens. Eén stap buiten de deur en opmerkingen als "Môgge" of "Het goat vanmiddag regen'n, krêk as 't niet woar is" worden naar het hoofd geslingerd. Uit beleefdheid ontspint zich een korte, nietszeggende, geestdodende conversatie. Zelfs thuisblijven en achter de bank verstoppen heeft geen enkele zin, want een goed geïntegreerde dorpeling doet de deur niet op slot. De misantroop, eerst nog redelijk bij verstand, vervalt snel in paranoïde gedrag. Het geluid van een klappend luik interpreteert hij als klossende klompen op zijn beukenhouten vloer. Het getik van een nagel op de voorruit blijkt een tak wuivend in de wind.

Juist de stad biedt mogelijkheden. Doelbewust oplossen in de mensenmassa is een eenvoudige opgave. Anoniem kan de misantroop zijn dagelijkse levensbehoeften bij elkaar scharrelen. Oogcontact is toegestaan, zolang maar dwars door de ander heen wordt gekeken. Communicatie tussen andere stedelingen is ten strengste verboden. Een delinquent wordt minstens bestraft met een godlasterende vloek of krijgt allerlei dodelijke ziekten toegewenst. Een kaakslag is echter gebruikelijker. Eenmaal vertrouwd met de stadse etiquette, kan de misantroop onopgemerkt, apathisch en in alle rust de straten afschuimen.

De meeste ongelukken gebeuren binnenshuis. Sommige zaken moeten per telefoon worden afgehandeld. Zogenaamd vriendelijke call center medewerksters die begerig kijken naar de bankrekening van personen die argeloos de telefoon opnemen. Dankzij de vrouwelijke charme is een toezegging snel gedaan. Iedereen is uit op je geld, tijd, kennis, lichaam en ziel (James, 1997). Slechts communicatie via mail biedt nog enige afstand. Maar enige afstand is eigenlijk al te dichtbij. De misantroop rest niets anders dan rigoureus ingrijpen. Het begint met de telefoon laten rinkelen, ingesproken voicemail wordt niet meer afgeluisterd. Vervolgens wordt het mailverkeer teruggeschroefd tot het noodzakelijke.

Onbereikbaarheid wordt tot kunst verheven. Zodra volmaakte afsluiting van de buitenwereld een feit is, is het maken van nieuwe afspraken onmogelijk. Vrienden worden kennissen, kennissen worden bekenden en bekenden worden een vage herinnering. Iedereen is met elkaar verbonden via onzichtbare kabels. Het aantal kabels waarmee we met een kennis verbonden zijn, is op de vingers van twee handen te tellen. Bij een vriend loopt het aantal kabels als snel op tot ongeveer tig. De misantroop rafelt die kabels minutieus uiteen of zet daar gewoon bruut de bijl in. Alleen de allerlaatste kabel, die van een vage herinnering een zwart gat maakt, is gevlochten van diamantvezels en bijna onbreekbaar. Durfals gebruiken daarom drank en drugs om het lange termijngeheugen te vernietigen. Letterlijke oplossing is niet ver meer. In dit zelf geconstrueerde vacuüm ligt het nirwana binnen handbereik.

Echter, van oudsher herbergt het paradijs slangen, valkuilen en duivelse dilemma's. De misantroop wil alleen dood in het nirwana gevonden worden. In een wereld/universum/oord zonder medemens, heeft de misantroop namelijk geen enkele bestaansrecht meer. De enige mens die overblijft om te haten, is hijzelf. De misantroop heeft de mens net zo hard nodig als hij hem verafschuwt. De natuurlijke habitat van de misantroop is daarom midden tussen zijn soortgenoten. Die deprimerende conclusie maakt de haat alleen maar groter. Hoera...

Literatuur: Ister, M. (2005) Nyepi; Veluwezoom: Aquarium.
James, R.D. (1997) Come to daddy; Londen: Aphex Twin.

26 februari 2005

Eerste college

Ik haat U welkom op de Faculteit. Als uitdrager van de Misantropie haat ik U per definitie. Ongeacht afkomst, geslacht, leeftijd en religie.

U hoeft geen aantekeningen te maken. U zult onthouden wat ik U vertel. Indien U dat vermogen niet bezit kunt U nu vertrekken en terugkeren naar Uw zinloze leventje.

Ik zal me even voorstellen. Ik ben Dr. Semtex. Ik ben geboren in De Bohemen, in 1966, in het plaatsje Semtin. Mijn verwekker is Dr. Brebera. Ik ben vernoemd naar Dr. Brebera's dodelijke zaad. Mijn moeder overleed voor mijn geboorte. Bij het operatief verwijderen van haar Siamese tweeling moest gekozen worden. Mijn vader, Dr. Brebera koos. Het was geen moeilijke keuze. Bij deze was ze overbodig geworden. Ze had haar plicht vervuld. Ze kon verdwijnen.

De twee vergroeide schedels die tevoorschijn kwamen waren evenzo allerminst een probleem voor Dr. Brebera. Aangezien ik mijzelf de hersenen had toegeëigend en mijn zusje niet meer was dan een stuk bloedworst verpakt in wat mensenhuid sneed Dr. Brebera haar eigenhandig los en voerde het krijsend worm aan de varkens. Het komt de smaak van de beesten ten goede.

Semtex staat voor zaad. Voor dodelijk zaad. Uitgangspunt van het dodelijke zaad is dat er gestorven wordt bij geboorte. Er zijn al genoeg varkens. Wie of wat is arbitrair. Derhalve sta ik er één in de plus. Mijn ontstaansgeschiedenis leverde twee lijken op. Dat geeft mij het recht éénmalig een uitzondering toe te kennen. Houd hier rekening mee wanneer U zich ooit wenst voort te planten. Indien U zelf niet bij machte bent te handelen dan zal de faculteit het heft van de zeis in handen nemen.

Ontkomen aan het dodelijke zaad zal plaats vinden door middel van de sodomie. Anale betreding van het lichaam voor analfabeten en leken. Neemt U van mij aan, na het praktijkgedeelte zult U geen leek meer zijn. Ook geen anaalfabeet. Of anaalfobeet, die komen ook voor.

Ter voorbereiding op komend werkcollege zult U uw anaalfobie overwinnen. Wat is uw angst voor de anus. Stop uw vinger er maar eens in. Wat voelt u. Weerstand. Kwestie van oprekken. De sluitspier is een spier. Spier dus, het zit zelfs in het woord. Een spier kunt U vergelijken met elastiek. Het is rekbaar. U rekt het uit, U laat het los. Het zal zijn originele vorm weer aannemen. De sluitspier is letterlijk rekbaar sluitend. Het elastiek behoudt zijn spanning. Zo ook de sluitspier. Hoe ver opgerekt ook, de sluitspier blijft op zoek naar zijn oervorm. Dit betekent dat de sluitspier continu gespannen zal blijven staan. Rekbaar doch strak sluitend. Het oprekken van de sluitspier zal de sodomie vergemakkelijken. Uw weerstand zal afnemen.

De anus bezit zuigkracht. Een sterkere zuigkracht dan de vagina. Men plast in de broek van het lachen. Of van de zenuwen. Men schijt niet in de broek van het lachen. Of van de zenuwen. De stront loopt niet uit zichzelf uit de anus vandaan. Daar dient U een inspanning voor te verrichten. Vaginale lozing van overbodig vocht geschiedt echter zonder problemen. Ziehier het verschil in zuigkracht tussen beide openingen. U kunt zich indenken wat dit betekent voor de gevoelsbeleving bij het inbrengen van uw geslacht in één van beide openingen.

Ik zie U uw neus ophalen. U doelt wellicht op onwelriekendheid. Laat ik U dit vertellen. De vagina zal zich, bij aanwezige opwinding van de vrouwelijke geslachtspartner, als een volautomatische elektrische deur voor U openen. De beerput gaat letterlijk open. U bent wel eens op de markt geweest neem ik aan. U kent wel van die kramen waar zeetoebehoren worden aangeboden. Wat ruikt U daar. Mosselen. Putlucht. Vislucht. Vindt U dat prettig. De vagina is per definitie een rottende mossel. Daar wenst U uw geslacht niet in te steken. De anus daarentegen bezit, zoals eerder aangetoond, een sterkere zuigkracht. Geen onwelriekendheid alhier aangezien alle lucht naar binnen wordt gezogen. Ook door de aanwezige omvattende sluitspier zal er geen lichaamsgas kunnen ontsnappen, waar bij de reeds openstaande mosselgrot de inwendige luchten U tegemoet zullen komen.

Waar U bij vaginale toetreding het gevoel heeft in een emmer snot te roeren zult U bij anale toenadering slechts het knellend elastiek en de anale zuigkracht voelen. Roeren in een emmer snot is geen gevoelsbeleving. Roeren in een emmer snot is voor mongolen. Door de spastische beweging van de mongool alsmede door de spastische stuiptrekkingen van het mormel heeft de vaginale toenadering zijn charme. Dit wordt echter ten zeerste afgeraden. Twee mongolen samen is geoorloofd. Zij zullen tenslotte allen uiteindelijk aan de varkens worden gevoerd, bevrucht en onbevrucht tezamen. Een mongool is niet meer dan een bloedworstversie van een mens. De combinatie mongool en niet-mongool zal datzelfde pad volgen. Niet vanwege het roeren in een emmer snot maar vanwege het gemiddelde intelligentiequotiënt. Domheid wordt gestraft. Gemeenschappelijke domheid derhalve ook.

Concluderend ontloopt U bij sodomie de geboortesterfte en verhoogt U de gevoelsbeleving.

Als U nu om zich heen kijkt dan zult U een gemêleerd gezelschap aanschouwen. Als ik daarentegen de zaal in kijk zie ik geen verschil. Het onderscheid naar geslacht is niet terzake doendend. De anus is voor iedereen gelijk. Kijkt U nu nogmaals om zich heen. Concentreert U op de anus van uw medetoehoorders. U zult geen verschil meer zien. Geslachtsonderscheid is voor de blinden. U bent allen mens. U bent geen geslacht. U bent water met wat biologische vertakkingen. De vertakkingen hebben bij de één wat beter uitgepakt dan bij de ander. Het zij zo.

Gaat heen en copuleert.

14 februari 2005

Faculteit Misantropie

Doelstelling:
"Wat je niet ziet, bestaat niet," zong Kinderen voor Kinderen ooit. Zwart-witdenken is sindsdien verleden tijd. Het zwart wordt simpelweg genegeerd. We schakelen ons verstand uit, handelen uit automatisme en volgen de kudde. Omdat het moet. Omdat we er bij willen horen. Maar vooral omdat het gezellig is.

Mediators poken uitgedoofde relaties op en negatieve uitwassen worden bestreden met de moderne crucifix tegen de duivel: het plastic armbandje. De maatschappij wordt overspoeld door dit soort initiatieven ter verspreiding van het positieve gedachtegoed. Deze verschraling van het emotiespectrum leidt tot tweedimensionale personen, oftewel verplatting. Zodra de wereld wordt beheerst door vrolijkheid, geluk en saamhorigheid, zal de mens verkeren in een permanente roes.

Let wel: de gelukkigen zijn onder ons! Geluk bestaat slechts bij de gratie van ongeluk. Alleen een pessimist kan de spaarzame momenten van euforie herkennen en op waarde inschatten. Om het collectief streven naar optimisme kritisch te belichten, is vanaf vandaag, Dag van de Haat, de Faculteit Misantropie geopend. Ze beoogt duidelijk te maken dat het leven hard, mededogenloos en onrechtvaardig is. De faculteit is een onderdeel van de Universiteit zonder Idylle (UzI).

Onderwijs:
De Faculteit Misantropie biedt twee specialisatierichtingen aan.

Dr. Semtex doet in het vakgebied Kut!, onderzoek naar de relatie tussen man en vrouw. Middels het construeren van confrontatiemodellen, wordt het onbegrip tussen de seksen geschetst. Daarin is bijzondere aandacht voor de invloed van de psyche op het onderbuikgevoel, en vice versa. Oplossingsgerichte strategieën worden vermeden, aangezien elke oplossing nieuwe problemen creëert. Dr. Semtex is een pionier op het gebied van vernieuwende onderwijsvormen en gelooft heilig in introspectief veldwerk in een praktijkgerichte setting. Bijeenkomsten vinden daarom in dranklokalen plaats. De colleges zijn gegoten in de vorm van simulatiespelen die de werkelijkheid soms pijnlijk dicht benaderen. Dr. Semtex hecht er waarde aan dat alleen vrouwen deelnemen aan zijn werkcolleges. Selectie aan de poort is daarom noodzakelijk.

Dr. Seco leidt het vakgebied De Neerwaartse Spiraal. Aan de hand van literatuur (zie lijst) en eigen observaties zal dr. Seco een beeld schetsen van de mislukte evolutie van de mens en de maatschappelijke implicaties. Het vakgebied heeft een sterk interdisciplinair karakter. Er wordt niet geschuwd om kennis toe te passen uit andere wetenschappen, zoals de economie (belastingvoordelen voor einzelgängers), de planologie (hoe de openbare ruimte zo inrichten dat menselijk contact vermeden wordt) en de geneeskunde (onderzoek naar geboortebeperking en levensverkorting). Dr. Seco staat bekend om zijn weerzin voor interactie en dicteert daarom tijdens colleges zijn denkbeelden. Studenten worden geacht zijn teksten woord voor woord uit het hoofd te leren. Wegens extreme mensenschuwheid zal Dr. Seco slechts enkele colleges lijfelijk aanwezig zijn. De overige colleges zijn per cassettebandje beluisterbaar.

Extrafacultaire activiteiten:
Periodiek doch onregelmatig wordt een congres georganiseerd. Wegens gebrek aan financiële middelen vinden de congressen plaats in de etablissementen waar dr. Semtex zijn werkcolleges geeft. De voorbereidingen voor het eerste congres (datum onbekend) zijn nog in de brainstormfase. De voorlopige opzet is om in het eerste uur een groot denker zijn licht te laten schijnen over de mensheid. Dr. Semtex wil hier gaarne dhr. M. Gira voor uitnodigen, terwijl dr. Seco er op staat dat dhr. B. Rice komt. In de docentenkamer wordt nog driftig gediscussieerd over wie uiteindelijk met de eer gaat strijken.

Na een korte pauze is het de bedoeling dat mej. D. de Graaff een referaat houdt met als thema 'De over-jouw-lijk-mentaliteit in de sport'. Ter afsluiting zal mej. E. ten Damme een gedicht van M. Telkamp voordragen. Na afloop van het congres is, onder het genot van gefermenteerde kaas en doodgeslagen bier, de gelegenheid om op informele basis verder te kankeren. Vervolgafspraken worden niet bezegeld met visitekaartjes, maar gekrast op de achterkant van een bierviltje.

Financiering:
Aangezien de faculteit nog in de ontwikkelingsfase verkeert, heeft het Ministerie van Indoctrinatie een kleine subsidie toegekend. Van dit geld kan alleen het salaris van dr. Seco worden betaald. Dr. Semtex is vooralsnog slechts vanwege de liefde voor de materie op vrijwillige basis aan de faculteit verbonden. Volgend jaar zal de visitatiecommissie van de Republikeinse Nederlandse Akademie van Wetenschappen de opleiding evalueren. Op basis daarvan wordt besloten of vergroting van de geldstroom gerechtvaardigd is.

Er wordt gesproken over een financiële bijdrage middels een derde geldstroom. De uitvaartbranche is zeer geïnteresseerd in de activiteiten van de faculteit en overweegt een bijzondere leerstoel in te stellen. Op dit moment zijn er onderhandelingen met crematorium Westgaarde in Ozzdorp om op termijn de colleges en congressen naar hun aula te verplaatsen. Het spreekgestoelte zal dan op het plateau geplaatst worden waar normaal gesproken de kist staat. De spreker neemt in de kelder achter het katheder plaats, waarna het plateau langzaam omhoog gaat. Na zijn voordracht zal de spreker door de grond zakken, met op de achtergrond de stemmige klanken van een requiem. Waarschijnlijk is na afloop van elke bijeenkomst voor geïnteresseerden de mogelijkheid om zich nog dezelfde dag te laten cremeren tegen gereduceerd tarief (alleen op vertoon van collegekaart).

Voorwaarden:
De Faculteit Misantropie leidt een sluimerend bestaan. Gezien de onderbrekingen dienen studenten er rekening mee te houden dat in plaats van de gebruikelijke vier jaar, een studie in het gunstigste geval ruim acht jaar kan duren. Alleen al de propedeuse zal meerdere jaren bestrijken. Dit kan uiteraard consequenties hebben voor de studiebeurs. Tevens heeft kennisverrijking een omgekeerd evenredig effect op de grootte van de vriendenkring. Alumni zullen daarom moeten leven met het mistroostende gevoel een roepende in de woestijn te zijn.

De drempels zorgen er voor dat alleen gemotiveerde mensen zich voor deze studie zullen aanmelden. Inschrijven kan op platonische wijze.

Verplichte literatuur:
Anselmo, P. (1996) The trend is dead; Dallas: Pantera.
Balance, J. (1986) The world is a wound; Londen: Coil.
Jourgensen, A. (2003) Some die from living; Chicago: Luxa/Pan.
Patton, M. (1997) Collision, my mission; San Francisco: FNM.
Rice, B. (1991) I'd rather be your enemy than hear you call me friend; Denver: NON.